Ψάχνοντας βρήκαμε ότι πολλές από τις σωζόμενες εκκλησίες της Αθήνας ήταν καθολικά μοναστηριών όπως:
-   Μοναστηράκι,
-   Ομορφοκκλησιά,
-  Τα ακόμα σωζόμενα μοναστήρια του Υμηττού (Μονή του Ιωάννου Θεολόγου στου Παπάγου, Μονή Καισαριανής, και μονή Αστερίου, μονή του Αγ. Ιωάννου του Προδρόμου του Κυνηγού)
-   Άγιοι Ασώματοι Ταξιάρχες (μονή Πετράκη)
-   Οι Αγιοι Πάντες (στους Αμπελόκηπους)
-   Μονή Δαφνίου
-   Η Ρωσική Εκκλησία
-   Ίσως και κάποιες άλλες που δεν μπορέσαμε να εντοπίσουμε.
Αυτό μας προβλημάτισε.
Ψάχνοντας λίγο παραπάνω βρήκαμε ότι εκείνη την περίοδο (9-14 αιώνας μ. Χ.)  η περιοχή δεχόταν συχνά επιθέσεις:
- οι Βούλγαροι με τον Σαμουήλ έφτασαν μέχρι την Πελοπόννησο,
- οι Σαρακηνοί πειρατές λεηλατούσαν τη Mεσόγειο,
- οι Νορμανδοί έκαναν επιδρομές.
Θεωρούμε λοιπόν ότι τα μοναστήρια, τα οποία ήταν οχυρωμένα, λειτούργησαν και ως χώροι στους οποίους κατέφευγε ο πληθυσμός της πόλης για να προστατευτεί στη διάρκεια επιδρομών, (μια συνήθεια ιδιαίτερα διαδεδομένη στην χερσόνησο των Βαλκανίων αφού την αντίστοιχη περίοδο και στην Ρουμανία υπήρχαν οχυρωμένες εκκλησίες όπου κατέφευγε ο πληθυσμός όταν γινόταν επιδρομές). Οι συνεχείς πόλεμοι δημιούργησαν ένα ακόμα πρόβλημα χήρες γυναίκες και ορφανά παιδιά (αμόρφωτα και πρακτικά χωρίς δικαιώματα) τα οποία κατέφυγαν πιθανόν σε μοναστήρια γιατί τους παρείχαν ασφάλεια

Βρήκαμε επίσης ότι πολλές από τις εκκλησίες και τα μοναστήρια της Αθήνας κατεδαφίστηκαν μετά την απελευθέρωση από τους Τούρκους, είτε:
1. Για να δημιουργηθούν οικόπεδα, για τις ανάγκες της νέας πρωτεύουσας,
2. Γιατί ο κόσμος την εποχή της τουρκοκρατίας (και στις αρχές της απελευθέρωσης) δεν καταλάβαινε την αξία τους. Έτσι για να χωράει περισσότερος κόσμος έγιναν προσθήκες που αλλοίωσαν πολύ το αρχικό κτίσμα, ή κατεδαφίστηκαν και οικοδομήθηκαν νέες. (δες παρακάτω τι έγινε και με τις βιβλιοθήκες).
3.Την εποχή της απελευθέρωσης μεταξύ άλλων εμφανίστηκαν και οι υπέρμαχοι του κλασικισμού. Κάποιοι υποστήριζαν ότι αν το νέο κράτος μιλήσει τη γλώσσα των αρχαίων Ελλήνων και αν  αναστήσει  τα αρχαία μνημεία θα γίνει τόσο μεγάλο και τόσο ένδοξο όσο και οι αρχαίοι πρόγονοί του. Αποτέλεσμα αυτής της, τελείως λάθος, αντίληψης ήταν και το "γλωσσικό ζήτημα". Η διαμάχη δημοτικιστών και καθαρευουσιάνων ταλαιπώρησε τους μαθητές μέχρι το 1977 (οπότε καθιερώθηκε επίσημα η διδασκαλία της δημοτικής γλώσσας στο δημοτικό σχολείο). Στην πραγματικότητα η επιστήμη και η τεχνολογία είναι αυτά που εξασφαλίζουν την οικονομική ευημερία και την πρόοδο ενός κράτους τα οποία με τη σειρά τους εξασφαλίζουν την ειρήνη. Σε ένα οικονομικά ισχυρό κράτος ανθούν τα γράμματα και οι τέχνες. Μια σύγκριση στις ώρες που αφιερώνουν τα αναλυτικά προγράμματα του γυμνασίου στην διδασκαλία της επιστήμης - φυσικής, χημείας, μαθηματικών και βιολογίας- και σε αυτές που αφιερώνονται στα αρχαία Ελληνικά δείχνει ότι η λανθασμένη αυτή άποψη κυριαρχεί ακόμα στην ελληνική εκπαίδευση.
4. Η νέα πρωτεύουσα χρειάστηκε και νέα μεγαλοπρεπή μητρόπολη. Στην Αρχαιολογία της πόλης των Αθηνών αναφέρεται ότι 72 εκκλησίες κατεδαφίστηκαν και το υλικό που προέκυψε (πέτρες και τούβλα) χρησιμοποιήθηκαν για να χτιστεί η νέα μητρόπολη των Αθηνών
Βρήκαμε και αναφέρουμε μερικές από αυτές:
Άγιος  Ιωάννης  (Μαγκούτη) βρισκόταν στην Πλάκα κατεδαφίστηκε το 1850
Προφήτης Ηλίας του  σταροπάζαρου - βρισκόταν στην Αθήνα. Κατεδαφίστηκε το 1842 - 1848
Ο Ταξιάρχης της αγοράς βρισκόταν δίπλα στον προηγούμενο και  κατεδαφίστηκε το 1852
Ο Αγιος Ασώματος, "στα Σκαλιά", κατεδαφίστηκε το 1842
Ο Άγιος Θωμάς, (Βρυσακίου) στο Θησείο, κατεδαφίστηκε το 1834
Ο Άγιος Ιωάννης, Άγιος (Μαγκούτη) στην Πλάκα κατεδαφίστηκε το 1850
Αρχαιολογία της Πόλης των Αθηνών

Παρατηρήσαμε ακόμα ότι:
-    Οι εκκλησίες της Αθήνας δεν είναι τόσο μεγάλες όσο της Θεσσαλονίκης, η οποία ήταν η συμπρωτεύουσα την εποχή του Βυζαντίου, ή και άλλων περιοχών της Β. Ελλάδας (π.χ. Αγ. Αχίλλειος, εκκλησίες στο Διδυμότειχο). Δεν είναι τόσο φωτεινές όσο αυτές (έχουν ελάχιστα ή και καθόλου παράθυρα) και συχνά έχουν πολύ χαμηλές πόρτες.  Δεν καταφέραμε  να βρούμε κάποια ικανοποιητική εξήγηση για αυτή την έλλειψη φωτισμού.
-    Πολλές εκκλησιές της Αθήνας χρίστηκαν πάνω στα ερείπια αρχαίων ναών ή μαυσωλείων ή χρησιμοποίησαν ως δομικό υλικό μάρμαρα από παρακείμενους αρχαιοελληνικούς ναούς. Σε πολλές εκκλησίες τα μάρμαρα στα θεμέλια τοποθετήθηκαν  έτσι ώστε να σχηματίζουν σταυρούς, ίσως για να τονιστεί ακόμα περισσότερο ότι πλέον το μέρος είναι αφιερωμένο σε άλλη θρησκεία, ή ίσως για να καθαριστούν επειδή προέρχονταν από αρχαίους ναούς.
Η τελευταία μας παρατήρηση ανακάλυψη συνδέεται με τις βιβλιοθήκες των μοναστηριών της Αθήνας. Η παράδοση αναφέρει ότι πιθανόν σε αυτές φυλάσσονταν χειρόγραφα από αρχαίες βιβλιοθήκες των Αθηνών. Όμως επειδή ένα αμόρφωτο έθνος δεν εκτιμά την παράδοσή του φαίνεται ότι πολλά χειρόγραφα πουλήθηκαν (στους Άγγλους αναφέρεται στην ιστορία της μονής Καισαριανής) ή χρησιμοποιήθηκαν  στα μαγειρεία της Μητρόπολης! (πάλι μονή Καισαριανής). Λεηλατήθηκαν από τους Φράγκους στην πρώτη άλωση (1204-1205) όταν πολλά από τα μοναστήρια και εκκλησίες της Αττικής πέρασαν στη δικαιοδοσία των καθολικών ιερέων. Κάηκαν (Δαφνί) χρησιμοποιήθηκαν ως φυτίλια στη διάρκεια της επανάστασης του 1821 ή καταστράφηκαν από κανονιές (Μοροζίνης).
πηγές:
Αρχαιολογία της πόλης των Αθηνών